Nou doei dan

‘Nou doei dan’ spreekt zij in één zucht, één zin. Een verwijt?

Hij reageert koel neutraal.

‘Oh. Ja.’ Met een lange pauze.

Oh. Ja.

Zij klinkt me als een ontevreden vriendin in de oren, hij lijkt me eigenlijk meer een… broer.

Ik loop verward van deze flard door naar mijn perron en zie ze vijf minuten later samen aan de overkant staan wachten.

Toch geen ‘nou doei dan’?

Een ‘ik blijf in je buurt, eikel, dan zal ik je in elke blik zoveel verwijt toezenden dat je niet meer weet waar je moet kijken’.

Of toch een ‘fuck ik moet ook op dit perron zijn maar no freaking way dat ik je nog aankijk als mijn trein langs jouw eikelige hoofd wegrijdt’.

Ach, wie weet.

Misschien gewoon een ‘zie je op de verjaardag van tante Joke volgend weekend’.

Advertenties

Bakker uit Zaandijk

Staaltje topjournalistiek van de NOS als je het mij vraagt. Mag van mij wel vaker worden toegepast.

‘Het Nederlands mannenelftal heeft gewonnen. Wat denkt u?’

‘Topprestatie. Pepernoot?’

– bakker uit Zaandijk

‘Door fake nieuws krijgen mensen steeds minder vertrouwen in de door de media gepresenteerde feiten. Komt het goed met de wereld?’

‘Iedereen kan voor zichzelf nadenken. Deze pepernoot is zo realistisch als maar kan.’

– bakker uit Zaandijk

‘Roetveegpiet of regenboogpiet?’

‘Pepernoot?’

– bakker uit Zaandijk

Henk en Nel

Mijn nieuwe huisgenoten, Henk en Nel. Ze stoeien, ontdekken en rollebollen. Ze zijn nu vier maanden en waren vroeger ook al heel schattig:

Inmiddels puberen ze er een end op los. Ik ben daarom ook heel blij dat ik kan aankondigen dat Nel….een Nelis is, volgens de dierenarts. Anders wordt het hier op een Amsterdams appartement wel heel snel te klein, vermoed ik.

Oud en Nieuw

Ik heb vrij vaak oud en nieuw. Op mijn verjaardag. Na een vakantie. Elke maandag. Altijd weer dat ‘nieuwe ronde, nieuwe kansen’. Met oud en nieuw, oké, dan ook, en wel mét oliebollen.

En altijd weer die goede voornemens.

Minder facebook, meer sporten, minder snoepen, minder loos smartphonen, meer boeken lezen. Gezond koken, minder koffie, blablabla.

Eens kijken hoe het deze keer gaat.

Aan het eind van mijn leven kijk ik waarschijnlijk terug op een oneindig lange reeks van steeds-opnieuw-beginnen. 

Mist boven het Amsterdam-Rijnkanaal vanaf de Nesciobrug. Maar dat terzijde.