‘Hé Finn, ben je uitgestapt bij halte Kleurrijke Fiets?’ zegt een prinsesachtige pak-m-beet-zesjarige tegen Finn.
Finn, ook ongeveer zo oud, trekt zijn skeelers aan op een buurtbankje naast, inderdaad, een kleurrijk geheel aan fietsen.
‘Ik was met mama in de bakfiets’, zegt hij, en skeelert weg. Het prinsesje fietst hem achterna.
Ik hoop dat ze over twintig jaar nog steeds zulke goede vriendjes zijn.
Wees de hoeder
van degene met
een naam.
Die is het waard
geborgen te worden
in jouw liefde.
Mensen. Er zijn er zeven miljard van. Dat lijkt veel, maar dat is het niet. In feite is er maar één: wij.
Ik ben een Parijzenaar, een Syriër, een Belg, een Turk, een Amerikaan. Vrouw ben ik, man, en kind. Blauwe ogen, bruine ogen, slechtziend. Ik ben het allemaal. Ik woon in Brussel en in Raqqa, in Amsterdam en Ankara, in New York en in Teheran. In stad en dorp woon ik, in een huis, een hut en in de open lucht.
Ik wil geen terreur. Een beetje vrede graag. Het leven is van zichzelf al ingewikkeld genoeg.
Een kleine tip voor de aanslagpleger: Als je iets doet, leg het langs de universele maatstaf.
Wat?
Nou, je vraagt je simpelweg af: ‘wil ik dat ons dit overkomt?’ (Dat ‘ons’, dat ben jij, met jouw dierbaren.)
Nee? Doe het dan niet.
Een cirkel van liefde en vriendschap, die ‘ons’. Dáár zijn er vele van, en die overlappen elkaar. Allemaal. Tot aan zeven miljard.
Wij.
Een beetje vrede, zo simpel kan het zijn.
We bespreken het concept ‘open relatie’, zoals vrouwen dat doen, bij thee en broodjes, kortom, tijdens een uitgebreide lunch.
‘Het wezen van jaloezie onderzoeken’, zegt vriendin Suus. Ze legt uit dat ze in haar open relatie de pijnlijke emoties niet uit de weg wil gaan, maar ze juist wil opzoeken om ze zo te kunnen leren kennen.
‘Jaloezie is de angst om mijn vriend kwijt te raken. Maar raak ik hem kwijt als hij met een andere vrouw omgaat? Ik gun hem en mezelf alle vrijheid, zónder dat die angst ons beknelt. Ik wil de angst doorzien als mijn eigen probleem. Niet als reële entiteit.’ Het klinkt heel boeddhistisch van haar.
‘Waarom zou je dat willen?’ vraagt vriendin B., ook aan tafel. Ze neemt vervolgens een grote hap van haar broodje zalm, want ze verwacht een uitgebreid antwoord. Daarbij kijkt ze Suus nogal kritisch aan. Ze heeft het niet zo op diens open relatie en vermoedt bij vriendlief in kwestie het motief om simpelweg gewoon met zo veel mogelijk mensen te kunnen vozen.
‘Het verrijkt ons. Doordat we voorbij gaan aan wat vooraf bepaald en dichtgetimmerd is, leren we onszelf en elkaar beter kennen. Als hij of ik iets voelt voor iemand anders, komen we met elkaar in gesprek.’
B. verslikt zich en begint te hoesten.
‘Jaja. Maar zit je dan thuis te wachten als hij een date heeft?’
Een stukje zalm belandt op het tafelkleed.
Ik stel me voor hoe de vriend in kwestie zijn date ’s nachts gedag zoent bij de voordeur en vervolgens bij Suus in bed kruipt. Of erger nog, zijn date mee naar binnen neemt voor nog een wijntje terwijl zij daar ook slaapt. Wacht even, dat hij bij wíe, met wíe in bed krijpt? Suus is vaak bij hem, maar heeft ook haar eigen huis. Het wordt een beetje warrig in mijn hoofd.
‘Hallo, er zijn grenzen. Het gaat er om dat je die ook duidelijk aanvoelt en met elkaar bespreekt.’ Suus lacht. ‘Ik weet heus wel wat ik wel en niet wil. En we bespreken alles.’
Ik werp op dat samenwonen bij zo’n open relatie in ieder geval niet zo’n goed idee zou zijn, maar dat de tijd die je samen doorbrengt wel echt bewust gekozen wordt. Je had immers ook met je andere scharrel af kunnen spreken. Suus beaamt dat. Zij en haar vriend zijn veel bij elkaar over de vloer. Hun verdere datingleven speelt zich vanuit hun eigen huizen af.
‘Er zijn allerlei rollen waar je in kunt stappen. Dat wordt meer vloeibaar. Ik hou van de afwisseling! En ben er open over tegen iedereen. Het is heus niet dat ik zoveel mogelijk mannen het bed in wil sleuren, ik léér gewoon het meest als ik ook mag flirten, mag liefhebben. Bovendien, door dat van die open relatie op tafel te gooien zit je meteen op een heel andere manier met elkaar te praten.’
Ze geeft niet echt antwoord op de vraag van B. Het lijkt me lastig, weten dat je partner met een ander aan het daten is.
Kortom, een relatievorm die uitnodigt tot interessante gesprekken, dat kan ik niet ontkennen. Onze lunch zal nog wel even voortduren.
Iemand nog een broodje?
annaobservatory 