Wij

Mensen. Er zijn er zeven miljard van. Dat lijkt veel, maar dat is het niet. In feite is er maar één: wij.

Ik ben een Parijzenaar, een Syriër, een Belg, een Turk, een Amerikaan. Vrouw ben ik, man, en kind. Blauwe ogen, bruine ogen, slechtziend. Ik ben het allemaal. Ik woon in Brussel en in Raqqa, in Amsterdam en Ankara, in New York en in Teheran. In stad en dorp woon ik, in een huis, een hut en in de open lucht.

Ik wil geen terreur. Een beetje vrede graag. Het leven is van zichzelf al ingewikkeld genoeg.

Een kleine tip voor de aanslagpleger: Als je iets doet, leg het langs de universele maatstaf.

Wat?

Nou, je vraagt je simpelweg af: ‘wil ik dat ons dit overkomt?’ (Dat ‘ons’, dat ben jij, met jouw dierbaren.)

Nee? Doe het dan niet.

Een cirkel van liefde en vriendschap, die ‘ons’. Dáár zijn er vele van, en die overlappen elkaar. Allemaal. Tot aan zeven miljard.

Wij.

Een beetje vrede, zo simpel kan het zijn.